Krynica Morska

Niekwestionowana stolica żeglarska Zalewu. Czyste, morskie plaże, rozwinięte zaplecze handlowe, gastronomiczne, hotelowe. Atrakcją oferującą panoramiczny widok na Zalew Wiślany jest Latarnia Morska.

 

Port jachtowy w Krynicy Morskiej  – pirs pasażerski rozdziela port jachtowy na dwie części: starą (Stary Port) i nową (Basen Jachtowy im. Leonida Teligi). W ramach programu „Pętla Żuławska – rozwój turystyki wodnej. Etap I” port jachtowy został zmodernizowany i rozbudowany. Żeglarze mają do dyspozycji największy na Zalewie Wiślanym basen jachtowy z pływającymi pomostami i zapleczem sanitarnym. Do portu prowadzi głęboki na 2,5 m tor podejściowy. Stanowiska postojowe dla jachtów są wyposażone w sieć wodno-kanalizacyjną, przyłącza energetyczne i oświetlenie.

Basen Jachtowy im. Leonida Teligi – basen portu pozwala na swobodne manewry pod żaglami. Musimy jednak uważać na statki białej floty. Głębokości w basenie około 1,5 metra, przy czym basen numer 1 jest zdecydowanie najpłytszy. Portem administruje Jacht Klub Krynica Morska. Port jachtowy w Krynicy Morskiej, tel. 55 247 60 76. Basen o wymiarach ok. 250 na 160 metrów, podzielony jest trzema pirsami na mniejsze baseny. Wszystkie nabrzeża są betonowe i wyłożone oponami. Nabrzeże Wschodnie, 60 Port w Piaskach. Zalew Wiślany z którego wchodzimy na wszystkie trzy pirsy, Nabrzeże Północne. Wreszcie, od zachodu, zamyka port Nabrzeże Zachodnie, będące częścią Pirsu Pasażerskiego. Cumujemy burtą, a w razie dużego tłoku – dziobem, rzucając kotwicę z rufy. Dostęp do prądu. Otoczenie portu od strony wschodniej to pole namiotowe. Od strony Nabrzeża Północnego w sezonie letnim dobiega gwar. Na placu, zaraz za Masztem Flagowym, od wielu lat jest wesołe miasteczko, dyskoteka, organizowane są koncerty. W sąsiedztwie kilkadziesiąt obiektów gastronomicznych.

 

Tor podejściowy – już z daleka drogę do Krynicy pokazuje nam Latarnia Morska, położona nieco na wschód od portu. Z głównego toru wodnego Zalewu podejście do Krynicy Morskiej rozpoczyna pława TOL (biało-czerwona pława świetlna z kulą, światło białe o okresie 10 sekund). Następnie prowadzą nas pławy torowe nieświecące (czerwone, zwieńczone czerwonym walcem – wyznaczają granicę lewej strony toru wodnego, mijamy je lewą burtą) 2/E i 4/E. Potem pława KM-E świecąca, kardynalna czarno-żółto-czarna, zwieńczona czarnymi stożkami, skierowanymi w górę i w dół. Jej charakterystyka świetlna – światło białe o okresie 10 sekund. Wyznacza wschodni skraj Mielizny Krynickiej i lewą stronę toru wodnego. Następna pława torowa nieświecąca 6/E – czerwona z czerwonym walcem na szczycie – wyznacza lewą stronę toru wodnego. Nieco bliżej portu, od strony wschodniej wystawiona jest pława kardynalna, czarno-żółto-czarna, ze stożkami zwróconymi ostrzami ku sobie. Płynąc do Krynicy zostawiamy ją po prawej burcie. Jachty o zanurzeniu

powyżej jednego metra powinny bezwzględnie podchodzić w osi toru wodnego, pozostali muszą jedynie uważać na miecz. Mielizna Krynicka, leżąca na zachód od portu, stanowi przeszkodę dla jachtów o zanurzeniu powyżej 1 m. Oznakowana jest dwiema pławami kardynalnymi KM-S i KM-E.

 

Nabieżniki – skoncentrowane są na pirsie pasażerskim. Światło/znak przedni: czerwony słup z białym trójkątem, zwróconym ostrzem ku górze. Światło czerwone izofazowe, okres 2 sekundy. Światło/znak tylny: czerwona kratownicowa wieża z białym trójkątem, zwróconym ostrzem ku dołowi. Światło czerwone stałe.

 

Kąty Rybackie

Kąty Rybackie to najbliższy port Zalewu Wiślanego dla jachtów płynących Wisłą Królewiecką lub Szkarpawą. Do plaży nad morzem, spacerem przez mierzeję, przejdziemy w 20 minut. Żeglarze mają tu do dyspozycji różnorodne miejsca do cumowania:

 

– Port Kąty Rybackie i przystań jachtowa. Gwarny port z letnikami, z wydzielonym dla żeglarzy basenem. W ramach projektu „Pętla Żuławska – rozwój turystyki wodnej – Etap I”, port został rozbudowany o nową przystań jachtową.

– Stary Port Rybacki. Zaciszna zatoczka z pomostami i możliwością zacumowania wprost na brzegu.

Port Kąty Rybackie i przystań jachtowa – przystań jest dostępna dla jachtów o zanurzeniu do 1,5 m. Basen wschodni, wcinający się w ląd, ma trzy nabrzeża. Zachodnie jest przeznaczone dla jachtów. Basen zachodni, w nim znajduje się przystań jachtowa, jest równoległy do wód Zalewu i ma trzy nabrzeża: północne, przeznaczone w części na przystań statku pasażerskiego oraz slip, zachodnie to drewniany pomost i wschodnie, pomost pływający z y-bomami. W ramach projektu „Pętla Żuławska – rozwój turystyki wodnej – Etap I” wybudowano także zaplecze sanitarno socjalne, plac do zimowania jachtów oraz przyłącza wody, prądu i odbioru ścieków zjednostek. Bosman portu urzęduje w budynku położonym przy maszcie radiostacji od godz. 7.00 do 15.00, tel.: 55 247 87 19. Tutaj także możemy podłączyć się do prądu. Przystaniowa toaleta jest bezpłatna. Na terenie przyległym do portu jest Muzeum Zalewu Wiślanego, które warto odwiedzić. W 2009 roku w porcie zostały ustawione nowe nabieżniki: na głowicy wschodniej: zielony słup (poprzednio zielona kratownicowa wieżyczka). Na narożniku nabrzeża wschodniego: czerwony słup.

Przystań Neptun – mijając port Kąty Rybackie, płynąc w kierunku zachodnim wpływamy na Zatokę zwaną Kącką. Jaskrawożółty budynek z czerwonym dachem należy do przystani. Po wpłynięciu w zatoczkę w trzcinach cumujemy do pływającego pomostu, ustawionego na wschodnim brzegu. Przystań jest przedzielona wrotami (szandory) na część południową i północną, przez wał przeciwpowodziowy. Na przystani wypożyczalnia sprzętu wodnego. Na kejach przyłącza prądu. W budynku toalety i prysznice. Tel.: 724 209 289.

 

 

Piaski

To ostatnia miejscowość na Mierzei Wiślanej. Niewielki port, żadnych rozrywek, kilka sklepów. Blisko do najpiękniejszych w regionie morskich plaż. Najpierw była tu wioska i karczma. Zasypały je piaski z wędrujących wydm. Później zbudowano nową karczmę. Tłumy turystów docierają najdalej do Krynicy. Piaski jednak są coraz częściej odwiedzane przez tych, którzy cenią sobie ciszę i spokój. Do pięknych, rozległych plaż od strony morza tylko dziesięć minut spacerem. Władze enklawy kaliningradzkiej czynią starania, aby uruchomić przejście graniczne na Mierzei Wiślanej.

Wtedy  można będzie dotrzeć stąd do Bałtijska i dalej, do Kaliningradu.

Port Piaski – składa się z dwóch basenów, przedzielonych drewnianym pomostem. Okolice nabrzeży betonowe, przy nabrzeżu zachodnim podmurówka po budynku bosmanatu. Przy nabrzeżu wschodnim budynki rybackie i ujęcie wody pitnej. Oszalowania nabrzeży drewniane. Cumując przy pomoście uważajmy – kant nabrzeża może zaszkodzić burtom. Po pomoście środkowym spacerują wczasowicze. Cumujemy burtami. Brak osłony przed falowaniem odczujemy przy silniejszym wietrze od strony Zalewu. Dlatego wybierając się tutaj uważnie sprawdźmy prognozę pogody. Cumy zakładajmy

rozważnie. Przy silnym rozkołysie zdarzało się, że knagi były wyrywane z pokładu, dlatego dobrze jest przymocować zapasową cumę do masztu. Głębokości podawane w locjach traktujmy z rezerwą. W 2014 roku port został wyremontowany. Przebudowano pomost postojowy oraz nabrzeże północne. Przy okazji remontu nabrzeża zdecydowano się na budowę slipu ze stalową ramą do wodowania jednostek rybackich.

Cumowanie – miejsca jest mało. W basenie wschodnim (nabrzeża betonowe) nie daje spokoju uciążliwy zapach  suszących się sieci. W zasadzie, w zależności od kierunku wiatru, ten problem dotyczy większej części portu. W basenie zachodnim jest zdecydowanie przyjemniej – więcej zieleni, rosnące tu drzewa dają przyjemny cień. Ciekawostką Piasków są łodzie rybackie z silnikami przyczepnymi po 225 KM, z okresu „wyścigów po łowiska”. Prawo do łowienia w danym sektorze otrzymywał ten, kto wygrywał wyścig. Zaniechano ich z powodu tragicznego wypadku w trakcie jednego z wyścigów.

Infrastruktura – naprzeciwko portu kilka barów. Najbliższy sklep znajduje się tuż za ogrodzeniem portu. Różne sklepy, bary i fast foody znajdują się także nieco dalej – kierujmy się w prawo wzdłuż głównej ulicy. Przy porcie WC typu toi-toi. W okolicznych kempingach znajdziemy prysznice i

toalety. Żeglarze mile widziani. Można także skorzystać z ogólnodostępnych pryszniców przy ośrodku wypoczynkowym Piaski Club. Od portu kierujemy się główną ulicą w prawo – 10 minut spaceru.

Podejściei – zabudowania Piasków widać już z daleka. Niedaleko brzegu pojawiają się liczne sieci, szczególnie jeżeli płyniemy od strony Krynicy Morskiej. Jachty o niewielkim zanurzeniu (do pół metra) w zasadzie nie muszą trzymać się toru podejściowego.Warto jednak podnieść miecz lub być do tego przygotowanym. Jachty o większym zanurzeniu muszą trzymać się toru podejściowego, ale i tak mogą mieć kłopoty.

Tor podejściowy

Z głównego toru wodnego Zalewu tor wodny do Piasków rozpoczyna pława PIA  nieświecąca). Następnie mamy 2 pławy torowe, P/1, P/2 i P/3. Przed samym portem bramki torowe z czerwonych i zielonych boi. Oznakowanie stale się zmienia. W planach jest rozsunięcie boi torowych, wprowadzenie środkowej jako świecącej oraz zlikwidowanie bramek torowych.

Nabieżniki

 

Światło/znak przedni: czerwona kolumna na środkowym, drewnianym pomoście basenu portowego, zwieńczona białym trójkątem z czerwoną obwódką zwróconym ku górze. Światło błyskowe czerwone, o okresie 5 sekund. Światło/znak tylny: na wzgórzu za portem czerwona kolumna z białym trójkątem z czerwoną obwódką, zwróconym ku dole. Światło błyskowe czerwone, o okresie 5 sekund. Uwaga! Kilkakrotnie zdarzało się w ostatnich latach, że światło znaku tylnego, albo w ogóle światła nabieżnikowe nie świeciły!

 

 

Frombork

To największe miasto portowe na południowym brzegu Zalewu. Morskie przejście graniczne dla jachtów płynących do Kaliningradu. Niestety dla żeglarzy jest tu niewiele miejsca! Najważniejszym zabytkiem Fromborka jest kompleks Wzgórza Katedralnego. W jego skład wchodzą: średniowieczna katedra, pałace biskupie, kurie kanoniczne, mury obronne, wieże i baszty. W Muzeum Mikołaja Kopernika można zobaczyć pamiątki po wielkim astronomie, obejrzeć seans w planetarium lub udać się do obserwatorium na nocne pokazy nieba. W planetarium znajduje się
wahadło Foucaulta. W katedrze w sezonie letnim odbywają się koncerty na słynnych fromborskich organach.

Port rybacki z przystanią i miejscem dla żeglarzy – to długi kanał portowy, zakończony basenem. Po wschodniej stronie kanału portowego widać zwieńczony antenami budynek bosmanatu, czynny od godziny 7.00 do 15.00. Dalej znajduje się basen portowy z miejscami dla żeglarzy. Jacht Klub Dal ma swoje miejsca rezydenckie. Chcąc z nich skorzystać warto skontaktować się z przedstawicielem klubu. Na kei dostępny jest prąd, zlokalizowany w skrzynkach, w narożniku basenu. Toalety znajdują się niedaleko miejsca postoju jachtów. Prysznice na fromborskim campingu – ul. Braniewska – spacerem w jedną stronę 25–30 minut, oraz w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym Copernicus, ul. Elbląska 11 – podobna droga. Wodę nabieramy bez problemu po drugiej stronie, u rybaków. Możemy poprosić o nią również w barze tuż obok. Idąc z portu do miasta wyjdziemy wprost na placyk, wokół którego zlokalizowane jest kilkanaście barów, o różnym standardzie. W mieście kilka niezłych restauracji.

Tor podejściowy – z głównego toru wodnego Zalewu tor wodny do Fromborka rozpoczyna pława świecąca FRO. Następnie mamy 3 pławy torowe, 1/F, 2/F, 3/F, a przed samym portem bramki torowe z czerwonych i zielonych boi.

Nabieżniki – światło/znak przedni to kratowa wieża z trójkątem, umiejscowiona na końcu basenu portowego. Światło czerwone stałe. Światło/znak tylny: w oknie wieży kościelnej. Światło czerwone stałe. Na głowicy wschodniej falochronu czerwona kolumna z galerią, głowica falochronu pomalowana jest w skośne żółto-czarne pasy. Światło czerwone o okresie 2 sekundy. Na głowicy zachodniej zielona kolumna z galerią, głowica

falochronu również pomalowana w skośne żółto-czarne pasy. Światło zielone o okresie 2 sekundy.

Nieczynna przystań pasażerska i jachtowa – kilkusetmetrowe molo to dzisiaj miejsce bez gospodarza. Wpływając za molo należy trzymać się bardzo blisko niego. Tylko tam jest odpowiednia głębokość. Cumując long side do kei pamiętajmy o wystających, metalowych elementach. Równolegle do mola wbite są drewniane pale, z których część jest niewidoczna. Dobre miejsce na postój na obiadowy posiłek, jachtem o zanurzeniu do 80 cm. W ramach drugiego etapu projektu Pętla Żuławska ma tutaj powstać marina jachtowa.

 

 

Tolkmicko

Miasteczko portowe, stanowiące nie tylko schronienie dla kutrów rybackich, ale także dla
statków żeglugi pasażerskiej. Pięknie położone miasteczko nad Zalewem Wiślanym.Główna atrakcja to kościół z XIV wieku p.w. św. Jakuba Apostoła oraz głaz narzutowy tzw. Święty Kamień- dawny ołtarz ofiarny Prusów – o obwodzie 13.8 m leżący w wodach Zalewu Wiślanego około 4 km od miasteczka. W ramach projektu„Pętla Żuławska – rozwój turystyki wodnej. Etap I” w Tolkmicku powstał port żeglarski z prawdziwego zdarzenia. Mieści się w zachodniej część portu. Jachty mogą zacumować do wygodnych pomostów. Na przystani dostępne: prąd, woda, toaleta, prysznic, stacja benzynowa 200 m. Ciekawostką jest Święty Kamień o obwodzie 14 m, leżący kilkadziesiąt metrów od brzegu, 4 kilometry na wschód od portu.

 

Port rybacki – jego początkową część stanowi kanał wejściowy z falochronami. Dalej basen się rozszerza. Mieści się tu budynek bosmanatu, ratowników SAR i bazy rybackiej. Bosmanat (tel. 55 231 66 14) czynny jest od godz. 07.00 do 15.00, od poniedziałku do piątku. Część miejsca na nabrzeżu zachodnim zajmują statki białej floty.

Podejście – jachty o zanurzeniu do 80 cm nie muszą trzymać się toru podejściowego. Tolkmicko odnajdziemy po niebiesko-białym budynku przetwórni ryb – na wschód od wejścia do portu. Miasteczko znajduje się na trawersie Krynicy Morskiej. Podchodząc od strony wschodniej pamiętajmy o Mieliźnie Tolkmickiej. Od północy oznakowana jest pławą kardynalną, czarno-żółto-czarną TOL–N. Od strony zachodniej głębokości są większe.

Tor podejściowy – z głównego toru wodnego Zalewu podejście do Tolkmicka rozpoczyna pława TOL (biało-czerwona pława świetlna z kulą, światło białe o okresie 10 sekund). Przed samym portem wystawione są dwie bramki torowe, z czerwonych i zielonych boi.

Nabieżniki – głowica wschodnia falochronu portu: światło stałe zielone, na zielonej kolumnie z galerią. Światło/znak przedni: na dachu przetwórni ryb, żółty trójkąt zwrócony wierzchołkiem ku górze.

 

Ratownicy, czyli SAR (Search And Rescue) – to jedyna tego rodzaju placówka na Zalewie Wiślanym. Pamiętajmy, że SAR zajmuje się ratowaniem ludzi. Za wezwanie w celu ratowania jachtu możemy słono zapłacić. Jeżeli życie ludzi nie jest zagrożone, warto za pośrednictwem bosmanatu skontaktować się z rybakami.

 

Suchacz

Największy port Zatoki Elbląskiej. Tu możemy zawrócić, jeżeli wypływając na Zalew Wiślany uznamy, że warunki pogodowe nie pozwalają na bezpieczne dotarcie do Krynicy, Kątów Rybackich czy Tolkmicka. Port zlokalizowany jest na zachód od Suchacza, około 10 minut spacerem.

Podejście – swobodne wejście jednostek o zanurzeniu do 1,2 m. Wejście do portu położone jest prawie prostopadle do światła Elbląg („Andzia”, światło zielone, błyskowe o okresie 6 sekund, PGW). Będąc na jej wysokości, powinniśmy zauważyć falochron portu z czerwoną kolumną nabieżnika. Uwaga na sieci i żaki. Podchodzimy od strony zachodniej. Okolice falochronu to zalegające na dnie kamienie (po obu stronach). Nie zbliżajmy się więc zbytnio. Do portu prowadzi łukiem kanał portowy, skręcający pod kątem prawie 90 stopni. Dwie jednostki mijają się z trudem. W porcie na stałe rezyduje wiele jachtów, miejsca czasem może brakować.

Nabieżniki – głowica wschodnia falochronu portu: czerwona kolumna z białym pasem, światło czerwone, migające (QR).

Port jachtowy – zlokalizowany przy zachodnim nabrzeżu portu. Gospodarzem jest Klub Entuzjastów Żeglarstwa na Zalewie Wiślanym. Jest miejsce na ognisko, WC, prysznic, sala klubowa, prąd, można pobrać wodę. Klub czarteruje również jachty żaglowe różnej wielkości – od omegi po balastowe.

Port rybacki – w głębi basenu portowego. Naprzeciwko portu jachtowego kilka pływających krótkich pomostów, do których cumują łodzie rybackie. Rybacy na ogół wyrażają zgodę na zacumowanie, gdy w porcie jachtowym brakuje miejsca.

 

 

Nadbrzeże

Po zachodniej stronie basenu portowego zlokalizowana jest przystań jachtowa Jachtklubu Elbląg. Po wschodniej stronie basenu domki letniskowe, budynek administracyjny z bufetem i barem. Pawilon sanitarny z WC w narożniku. Możemy nabrać wodę, a w godzinach otwarcia bufetu podłączyć się do prądu. Jest też miejsce na ognisko. Cumujemy do Nabrzeża Zachodniego. Jest ono na przeważającym odcinku ziemne, skarpowe. Gdzieniegdzie zlokalizowane są stałe pomosty. Jeśli są wystawione bojki, to cumujemy rufą do boi, dziobem do kei lub wprost do brzegu. Możemy też cumować do Nabrzeża Południowego. Drewniany pomost rozciąga się na całej jego długości.

Podejście – przystań odpowiednia dla jachtów do 1,5 m zanurzenia. Dobrym punktem orientacyjnym jest komin cegielni, położony na wschód od portu. Przystań na trawersie boi torowej 12/ELB. Podchodzimy kursem na środek basenu portowego. W okolicy sieci i żaki.